Archive for the ‘PUNJABI’ Category
0
ਜੀ ਕਰਦਾ ਖੰਬ ਲਾ ਕੇ ਉੱਡ ਜਾਵਾਂ
ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਹਰ ਓਹ ਰਾਜ ਮੈਂ ਵੇਖਾ
ਕਿਤੇ ਦੂਰ ਉਡਾਰੀ “ਹਰਮਨ” ਮਾਰਾ
ਨਾਲੇ ਵੇਖਾ ਕੌਣ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰੋਵੇ
ਹਰ ਕੋਈ ਆਣ ਕੇ ਹੱਕ ਜਤਾ ਜਾਂਦਾ
ਕਹਿੰਦੇ ਤੀਰ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਚੰਦਰਾ
ਰਾਤ ਔਖੀ ਲੰਘੋਉਣੀ ਤਾਰੇਆ ਦੇ ਨਾਲ
ਸਾਡੀ ਕਿੰਨੀ ਗੁਜਰੀ ਕਿੰਨੀ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਈ
ਲੱਗਾ ਪਤਾ ਨਾ ਤੇਰੇ ਝੂਠੇ ਲਾਰੇਆ ਦੇ ਨਾਲ
ਕੰਧਾ ਕਚੀਆਂ ਤੇ ਛੇਤੀ ਢਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ
ਮਹਿਲ ਖੜਦੇ ਜੋ ਉਸਰੇ ਸਹਾਰਿਆ ਦੇ ਨਾਲ
ਮਾਝਦਾਰ ਵਿਚ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਤੇ ਫਸਦੀਆਂ ਨੇ ਅਕਸਰ
ਮਾਝੀ ਓਹੀ ਜੋ ਲਾ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇਆ ਦੇ ਨਾਲ
ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )
ਛੱਡਣ ਤੋ ਪਹਿਲਾ ਇਕ ਵਾਰ
ਨਜ਼ਰ ਹੀ ਮਾਰ ਲੈਂਦੀ
ਆਪਣੇ ਹਥਾਂ ਨਾਲ ਹੀ
ਮੈਨੂ ਸੂਲੀ ਚਾੜ ਦੇਂਦੀ
ਮਰਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ
ਸਾਨੂੰ ਭੋਰਾ ਵੀ ਚੈਨ ਨੀ ਆਇਆ
ਤੂੰ ਤਾ ਐਨੀ ਬੇਦਰਦ ਨਿਕਲੀ
ਇਕ ਅਥਰੂ ਵੀ ਨੀ ਬਹਾਇਆ
ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )
ਦਿਲ ਦਾ ਸੀ ਟੁਕੜਾ ਜਿਸਨੂ ਬਣਾਇਆ
ਉਸ ਜਾਲਿਮ ਨੇ ਹੀ ਵੱਡ ਕੇ ਖਾਇਆ
ਖੂਨ ਮੇਰਾ ਸੀ ਓਹਨੇ ਤਲੀਆਂ ਤੇ ਲਾਇਆ
ਮੇਰਾ ਉਠਇਆ ਜਨਾਜਾ ਓਹਨਾ ਖੁਦ ਨੂ ਸਜਾਇਆ
ਆਖਰੀ ਵੇਲੇ ਵੀ ਸੀ ਓਹਨੇ ਮੁਹ ਨੂੰ ਲੁਕਾਇਆ
ਮੈਂ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ ਰਾਵਾਂ ਓਹ ਮੁੜ ਕੇ ਨਾ ਆਇਆ
ਖੋਰੇ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਲੋਕਾ ਆਉਣ ਮੈਨੂ ਵੀ ਰੁਵਾਇਆ
ਕਬਰ ਮੇਰੀ ਤੇ ਪੈਰ ਓਹਨਾ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਪਾਇਆ
ਮੇਰੇ ਜਾਣ ਪਿਛੋ ਡੇਰਾ ਓਹਨਾ ਨਵੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਾਇਆ
ਰੱਲ ਕਾਤਲਾਂ ਨਾਂ ਮੇਰੇ ਸੀ ਓਹਨਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ
ਕਿਉਂ ਬਾਜਵੇ ਦਾ ਚੇਤਾ ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਆਇਆ
ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਲਈ ਸੀ ਜੀਨੇ ਆਪਣਾ ਆਪ ਲੁਟਾਇਆ
ਫੇਰ ਵੀ ਰੱਬਾ ਮੁਆਫ ਕਰੀ ਓਹਨੂੰ
ਮੇਰਾ ਮੁੱਲ ਭਾਵੇ ਕਦੇ ਨੀ ਪਾਇਆ
ਇਸ ਇਸ਼ਕ਼ ਦੇ ਚੰਦਰੇ ਹਨੇਰਇਆ ਚੋ
ਕੋਈ ਜਿਉਂਦਾ ਨਾਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਆਇਆ
ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )
ਕੀ ਕਰਾ ਚੰਦਰੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ
ਜੀਨੇ ਕਦੀ ਸਾਥ ਨੀ ਨਿਭਾਇਆ
ਜਦ ਵੀ ਲੱਗਾ ਪਰਖਣ ਇਸ ਨੂੰ
ਲਿਆਨ ਭੁੰਜੇ ਮੈਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ
ਸਜਦੇ ਕੀਤੇ ਨਮਾਜਾਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ
ਹਰ ਦਰ ਤੇ ਭੁਲ ਨੂੰ ਬਖ੍ਸ਼ਾਇਆ
ਜੋ ਵੀ ਮਿਲਿਆ ਛਡ ਕੇ ਤੁਰ ਗਿਆ
ਖੋਰੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਨਸੀਬ ਬਣਾਇਆ
ਮਿਲਦਾ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਬ ਕੁਜ ਨੀ
ਪਰ ਅਫਸੋਸ ਵੀ ਕਦੇ ਨੀ ਜਤਾਇਆ
ਸਾਨੂੰ ਤੇ ਬਸ ਤੂੰ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ
ਅੱਸੀ ਹੋਰ ਨੀ ਰੱਬ ਕੋਲੋ ਕੁਜ ਚਾਹਇਆ
ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )
ਮੈਂ ਆਇਆ ਪਰਦੇਸ
ਛਡ ਕੇ ਆਪਣਾ ਦੇਸ਼
ਸਾਰਿਆ ਤੋ ਦੂਰ
ਹਾਂ ਮੈਂ ਕਿੰਨਾ ਮਜਬੂਰ
ਦਿਲ ਵੀ ਨੀ ਲੱਗਦਾ
ਤੇ ਯਾਦ ਬੜੀ ਆਉਂਦੀ ਏ
ਨਿਤ ਨਵੀ ਮੁਸੀਬਤਾਂ
ਆਉਣ ਫੇਰਾ ਪਾਉਂਦੀ ਏ
ਚਾਚੇ ਤਾਏ ਮਾਮੇ ਸਾਰੇ
ਬੜੇ ਚੇਤੇ ਆਉਂਦੇ ਨੇ
ਯਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੁਜਾਰੇ ਦਿਨ
ਦਿਲ ਨੂੰ ਬੜਾ ਰੁਵਾਉਂਦੇ ਨੇ
ਤੂੰ ਵੀ ਮੈਨੂ ਰੋਜ ਮਾਏ
ਚੇਤੇ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇਂਗੀ
ਕਰ ਕੇ ਤੂੰ ਯਾਦ ਮੈਨੂ
ਅਖਾਂ ਭਰਦੀ ਹੋਵੇਂਗੀ
ਬਾਪੁ ਦੀ ਝਿੜਕ ਨੂੰ ਵੀ
ਕਿੱਦਾ ਮੈਂ ਭੁਲਾਵਾ
ਚਿਤ ਕਰੇ ਆ ਕੇ ਹੁਣੀ
ਰੱਜ ਗੱਲ ਨਾਲ ਲਾਵਾ
ਗੁੱਸਾ ਬੜਾ ਹੁੰਦੇ ਸੀ
ਤੇ ਪਿਆਰ ਵੀ ਕਰਦੇ ਸੀ
ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ
ਮਾਫ਼ ਵੀ ਓਹ ਕਰਦੇ ਸੀ
ਭੈਣ ਨਾਲ ਨਿਤ ਹੀ ਲੜਾਈ ਹੁੰਦੀ ਸੀ
ਸ਼ਾਮੀ ਬਾਪੁ ਨੇ ਫੇਰ ਕਲਾਸ ਲਗਾਈ ਹੁੰਦੀ ਸੀ
ਹਾਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਨੀ ਪੈਂਦੀ ਸੀ
ਕਸੂਰ ਓਹਦਾ ਵੀ ਹੋਵੇ ਪਰ ਗਲਤੀ ਮੰਨਨੀ ਪੈਂਦੀ ਸੀ
ਓਥੋ ਵਾਲਾ ਵੇਲਾ ਬੜਾ ਹੀ ਸੁਖੇਲਾ ਸੀ
ਰਾਤ ਨੂ ਜੁੜ ਬਹਿਣਦੇ ਜਿਵੇ ਲਗਦਾ ਕੋਈ ਮੇਲਾ ਸੀ
ਇਕਠੇਆ ਨੇ ਸਾਰਿਆ ਰੋਟੀ ਖਾਈ ਦੀ ਸੀ
ਨਿਤ ਹੀ ਕੋਈ ਨਵੀ ਗੱਲ ਸੁਨਾਈ ਦੀ ਸੀ
ਖੁਸ ਬੜਾ ਹੋਇਆ ਜਦੋ ਵੀਸਾ ਸੀ ਲਗਿਆ
ਪਰ ਮਾਂ-ਪਓ ਨੇ ਦੁਖ ਸਾਰਾ ਸੀਨੇ ਵਿਚ ਦੱਬਿਆ
ਕਾਲੀ ਬੜੀ ਮੈਨੂ ਸੀ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਦੀ
ਦਿਨ ਰਾਤ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਡਾਲਰ ਕਮਾਉਣ ਦੀ
ਡਾਲਰਾ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਚ ਐਸਾ ਮੈਂ ਫਸਿਆ
ਸਾਰਿਆ ਨੂ ਭੁੱਲ ਕੇ ਚੇਤੇ ਕੁਜ ਵੀ ਨਾ ਰਖਿਆ
ਇਥੋ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿਚ੍ਹ ਮੈਂ ਵੀ ਰੰਗਿਆ ਗਿਆ
ਮਾੜੇ ਵਕ਼ਤ ਤੇ ਲੋਕਾ ਦੇ ਹਥੋ ਕਈ ਵਾਰੀ ਟੰਗਿਆ ਗਿਆ
ਫੇਰ ਸਮਾਂ ਲੰਘਿਆ ਜਦੋ ਪਿਛੇ ਤੱਕਿਆ
ਹਾਥ ਮੇਰੇ ਖਾਲੀ ਸੀ ਮੈਂ ਕੁਜ ਵੀ ਨਾ ਖਟਿਆ
ਆ ਕੇ ਇਥੇ ਹਰਮਨ ਨੇ ਸਬ ਕੁਜ ਹੀ ਗਵਾ ਲਿਆ
ਨਾ ਚਾਉਦੀਆ ਹੋਏ ਵੀ ਇਥੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਮੰਨ ਬਣਾ ਲਿਆ
ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )
ਖੋਰੇ ਕਿਥੋ ਸਿਖਇਆ ਏ
ਤੂ ਪਿਠ ਤੇ ਵਾਰ ਕਰਨਾ
ਗੈਰਾ ਦੀ ਚੂਕ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ
ਤੂੰ ਹੱਦਾ ਪਾਰ ਕਰਨਾ
ਆਪਣਾ ਬਣਾ ਕੇ ਕੋਲ ਬੈਠਾ ਕੇ
ਗੱਲਾਂ ਹੋਰਾ ਦੀਆਂ ਕਰਨਾ
ਬੇ ਰੁਤ੍ਤੇ ਬੇ ਮੋਸਮ ਵਾਂਗੂ
ਬਦਲੀ ਬੰਨ ਕੇ ਵਰਨਾ
ਖੈਰ ਇਹ ਤਾ ਮੈਨੂ ਪਤਾ ਸੀ
ਅੱਸੀ ਤੇਰੇ ਹਾਥੋ ਹੈ ਮਰਨਾ
ਪਰ ਮਾਰਨ ਤੋ ਪਹਿਲਾ ਪੁਛ ਲੈਂਦੀ
ਖੋਰੇ ਲੋਕ ਵੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਦੇਂਦੇ
ਕਸੂਰ ਤਾ ਸਾਰਾ ਤੇਰਾ ਸੀ
ਅੱਸੀ ਫੇਰ ਵੀ ਸਫਾਈ ਦੇ ਦੇਂਦੇ
ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )
ਕੰਡਿਆ ਤੇ ਸੋਨਾ ਹੁੰਦਾ ਰੋਜ ਮੇਰਾ
ਹਿਜਰਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵੀ ਸੇਕੀ ਦੀ ਏ
ਪੈਂਦਾ ਨੀ ਮੁੱਲ ਮੋਹਬੱਤਾਂ ਦਾ
ਬੇਵਫਾਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਵੀ ਵੇਖੀ ਦੀ ਏ
ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ ਲਗਦੀਆਂ ਜਦੋ ਪ੍ਰੀਤਾ
ਰੋਜ ਹੁੰਦੀ ਲੜਾਈ ਵੀ ਵੇਖੀ ਦੀ ਏ
ਪਲ ਵਿੱਚ ਬੰਨ-ਦਾ ਪਲ ਵੀ ਟੇਹਨਾ
ਰੋਜ ਹੁੰਦੀ ਤਬਾਹੀ ਵੀ ਵੇਖੀ ਦੀ ਏ
ਲਾ ਕੇ ਯਾਰੀ ਬੇਕਦਰਾਂ ਨਾਲ
ਫੇਰ ਹੁੰਦੀ ਰੁਸਵਾਈ ਵੀ ਵੇਖੀ ਦੀ ਏ
ਜਦੋ ਲੱਗੀਆਂ ਤੋੜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਲੋਕੀ
ਓਦ੍ਦੋ ਹੁੰਦੀ ਜ਼ਗ ਹਸਾਈ ਵੀ ਵੇਖੀ ਦੀ ਏ
ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )
ਸੱਜਣਾ ਦੀ ਬੇਵਫਾਈ ਨੇ
ਸਾਨੂ ਜੇਉਣਦੀਆ ਹੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ
ਪਹਿਲਾ ਹੀ ਚਰਚੇ ਬਥੇਰੇ ਸੀ
ਏਕ ਹੋਰ ਨਵਾ ਚੰਨ ਚਾੜ ਦਿੱਤਾ
ਤੇਰੀ ਯਾਰੀ ਦਾ ਸਿਲਾ ਫੇਰ
ਹਰ ਗਾਲੀ ਵਿਚ ਆਮ ਹੋ ਗਿਆ
ਐਸਾ ਮੁੱਲ ਮੋੜਿਆ ਸਾਡੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਕਿ
ਰੱਜ ਕੇ ਬਾਜਵਾ ਬਦਨਾਮ ਹੋ ਗਿਆ
ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸ੍ਤਾਪੁਰਿਆ )
Bajwa Mustapur 