0
उनकी परछाई को अपना बनाया
हर ख़ुशी से उनको रु-ब-रु करवाया
चाहतो के समंदर को भर के दिखाया
हर कदम पर उनके हमनें खुद को बिछाया
फासलों को मिटाकर था आगे बढ़ के आया
सहे लाखो सितम हर हाल में “बाजवा” मुस्कुराया
ਜਿਥੇ ਜਿਥੇ ਜਾਂਦੀ ਏ
ਨਜ਼ਰ ਤੇਰੀ ਸੱਜਣਾ
ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਏ ਉਹਨਾ ਹੀ
ਫਿਕਰ ਤੇਰਾ ਸੱਜਣਾ
ਰਹੇ ਮੈਥੋ ਦੂਰ ਭਾਵੇਂ
ਹੋਵੇ ਕੋਲ ਮੇਰੇ ਸੱਜਣਾ
ਭੋਰਾ ਨਈਉ ਚੈਨ ਮੈਨੂੰ
ਮੇਰਾ ਕੀ ਕਸੂਰ ਸੱਜਣਾ
ਤੇਰੇ ਬਾਜੋ ਹਰ ਇਕ ਪਲ
ਉਖਾ ਲੰਘਣਾ ਏ ਸੱਜਣਾ
ਦਿਲ ਦੀ ਪਿਟਾਰੀ ਖੋਲ
ਪਾ ਲੈ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਸੱਜਣਾ
ਰੱਜ ਗਈਆਂ ਅਖਾਂ ਨੇ
ਦਿਲ ਖਾਲੀ ਹਾੱਲੇ ਸੱਜਣਾ
ਮੁਹੋ ਕੱਡ ਭਾਵੇਂ ਮਾੜਾ ਸਹੀ
ਮਿੱਠਾ ਲੱਗੇ ਤੇਰਾ ਹਰ ਬੋਲ ਸੱਜਣਾ
ਰੂਹਾਂ ਵੀ ਪਿਆਸੀਆਂ ਉਮਰਾਂ ਦੀਆਂ
ਪੈਂਦੀ ਫੁੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਤ ਹੀ ਤਰੇਲ ਸੱਜਣਾ
ਬਹੁਤ ਖੇਡੀਆਂ ਅੱਖ ਮਿਚੋਲੀਆਂ
ਬੰਦ ਕਰ ਹੁਣ ਇਹ ਖੇਲ ਸੱਜਣਾ
ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਜੇ ਤਾਰੇ ਜਿਵੇ ਚੱਣ ਨੂੰ ਏ ਚਾਨਣੀ
ਕਦੇ ਹੋਵੇਗਾ ਸਾਡਾ ਵੀ ਇੰਜ ਮੇਲ ਸੱਜਣਾ
ਹੋਰਾ ਲਈ ਤੂੰ ਹਾਜ਼ਿਰ ਹਰ ਪਲ ਬਾਜਵਾ
ਕੱਡ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ ਥੋੜੀ ਕਦੇ ਵੇਲ ਸੱਜਣਾ
ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )
ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਤਾ ਬੜੀ ਕੀਤੀ ਮੈਂ
ਉੱਮੀਦਾ ਤੇ ਖਰਾ ਉਤਰਨੇ ਦੀ
ਆਪਣੀ ਛੱਡ ਝੋਲੀ ਹੋਰਾ ਦੀ
ਸਦਾ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭਰਨੇ ਦੀ
ਉਖਾ ਹੋਵੇ ਜਾ ਸੋਖਾ ਮਿਲੇ
ਰੀਝ ਲਾ ਕੇ ਕੱਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨੇ ਦੀ
ਗੱਲਾਂ ਮਿੱਠੀਆ ਜਾਂ ਹੋਵਣ ਕੋਡੀਆਂ
ਪਰ ਹੱਸ ਕੇ ਉਹਨਾ ਨੂੰ ਜਰਨੇ ਦੀ
ਨਾ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟ ਪਵਾਈ
ਨਾ ਆਪ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਲੜਣੇ ਦੀ
ਮਾੜਾ ਬੋਲ ਨਾ ਆਖ ਕਿਸੇ ਨੂੰ
ਨਾ ਆਪ ਹੀ ਮਾੜਾ ਬੰਨਣੇ ਦੀ
ਸੰਗਤ ਬੰਦਗੀ ਕਰ ਮਾਹਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ
ਸਦਾ ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰਨੇ ਦੀ
ਗੁਰੂਆਂ ਬਜੁਰਗਾਂ ਦਾ ਆਖਾ ਮੰਨ ਕੇ
“ਬਾਜਵਾ”ਸਿਰ ਚਰਨਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਧਰਨੇ ਦੀ
ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )
अभी तो हमसफ़र साथ था
हाथो में उसके मेरा हाथ था
नजरों से नजरे मिल रही थीं
लफ्ज कहने मैं जुबान का ना साथ था
होश उड़ चुके थे कब के
फांसला दरमियाँ भी ख़ाक था
जुल्फों की बन गयी थी काली घटाए
बादल उम्मीदों का बरसने को बेताब था
कोई वजह ना थी उनके आने की
सोचा ये तो बस एक इत्तिफाक था
फिर लगा कि सब हकीकत थी
आँख खुली तो देखा हसीन ख्वाब था
कलम :- हरमन बाजवा ( मुस्तापुरिया )
बदनाम हुए इस कदर
के नाम भी हो गया
पहले तो छुपाता था नज़रें
अब शरेआम हो गया
पहले थी नसीहते कभी कभी
रोज का अब पैगाम हो गया
महखाने से था ना कोई वास्ता
अब लबो को सहारा-ऐ-जाम हो गया
पहले ना थी कभी फुर्सत हमें
अब वक़्त का हर पहलू गुलाम हो गया
पहले थी तमन्ना अधूरी सी
अब समंदर-ऐ-चाहत उफान हो गया
कभी रोशिनी का उजाला था हर तरफ
अब अंधेरो मैं ऐसा गुमनाम हो गया
कभी आसमान में तारे थे बेशुमार
चंद हसरतों का गुम वो चाँद हो गया
कलम :- हरमन बाजवा ( मुस्तापुरिया )
ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਡਰੇਵਰ ਵੀਰੇ
ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਪੁੱਤ ਹੀਰੇ
ਘਰ ਤੋ ਸਦਾ ਬਾਹਰ ਨੇ ਰਹਿੰਦੇ
ਘਾਟੇ ਵਾਦੇ ਝਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ
ਲੰਬੇ ਰੂਟ ਨਾਲ ਯਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ
ਖੋਰੇ ਕਿਓਂ ਦੁਨਿਆ ਮਾੜਾ ਕਹਿੰਦੀ
ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਬੁਰਾ ਨੀ ਮੰਗਦੇ
ਸਮੇ ਤੇ ਪੂਰਾ ਸਮਾਨ ਨੇ ਵੰਡਦੇ
ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਖਾ ਕੰਮ ਨੇ ਕਰਦੇ
ਸਾਰੇ ਘਰ ਦਾ ਭਾਰ ਨੇ ਜਰਦੇ
ਭਾਵੇ ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਆ ਜਾਂ ਹੋਵੇ ਪਰਦੇਸ
ਪਰ ਕਦੇ ਨੀ ਛੱਡਿਆ ਅਪਣਾ ਭੇਸ਼
ਬੜੀ ਉਖੀ ਮਿਤਰਾ ਕਰਨੀ ਕਮਾਈ
ਕਦੇ ਹੱਥੀ ਟ੍ਰਕ ਚਲਾ ਕੇ ਵਖਾਈ
ਰਾਹ ਵੀ ਸਾਰੇ ਪੂੱਠੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ
ਕਰ ਕੇ ਜਤਨ ਲੱਬਣੇ ਪੈਂਦੇ
ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ ਚ ਚਮਕੀਲਾ ਵੱਜਦਾ
ਟਾਪ ਗੇਰ ਚ ਟ੍ਰਾਲਾ ਫੇਰ ਭੱਜਦਾ
RTA ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਰੋਕਦੇ
ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ FINE ਠੋਕਦੇ
ਵੱਡਾ ਜਿਗਰਾ ਪਰਵਾਹ ਨੀ ਕਰਦੇ
ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਦੇ
ਭਾਵੇਂ ਲਖਾਂ ਦੁਖ ਨੇ ਵਰਦੇ
ਡੱਟ ਕੇ ਪੂਰਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ
ਰੱਬਾ ਹਰ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ
ਝੋਲੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਵੇ ਭਰਦੇ
ਸੋਹਨਾ ਡਰੇਵਰਾ ਦਾ ਵਕ਼ਤ ਲੰਘਾ
ਕਿਸੇ ਦਾ ਮਾੜਾ ਨਾ ਹੱਥੀ ਕਰਵਾ
“ਬਾਜਵਾ” ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਚੜਦੀ ਕਲਾ
ਮੰਗੇ “ਹਰਮਨ” ਸਬਨਾ ਦਾ ਭਲਾ
ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )
ਦਾਤੇ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਮਣਾ
ਦਿੱਤੇ ਸੁੱਤੇ ਭਾਗ ਜਗਾ
ਫ਼ਰਸ਼ ਤੋ ਅਰਸ਼ ਬਿਠਾਇਆ
ਸਾਰੇ ਜੱਗ ਵਿੱਚ ਨਾਂ ਚਮਕਾਇਆ
ਇੰਨਾ ਤੈਨੂੰ ਕਾਬਿਲ ਬਣਾਇਆ
ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਸੱਬ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇਰਾ ਆਇਆ
ਮਾਂ-ਪਓ ਦਾ ਬਣਇਆ ਸਰਮਾਇਆ
ਦਿੱਤਾ ਇਲਮ ਦਾਤੇ ਦਾ ਕੰਮ ਜੋ ਆਇਆ
ਗੁਰੂਆਂ ਨੇ ਚਰਨਾਂ ਚ ਬਿਠਾਇਆ
ਮਾੜੇ ਵਕ਼ਤ ਤੋ ਸਦਾ ਬਚਾਇਆ
ਸਦਾ ਸਚ੍ਚ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਪਾਇਆ
ਬੁਰਾ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕਰਨ ਤੋ ਹਟਾਇਆ
ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੈਨੂੰ ਤਰੱਕੀ ਬਕਸ਼ੀ
ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮੇਹਿਰ ਹੈ ਰੱਖੀ
ਔਗੁਣਾ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ
ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਵੀ ਕੀਤਾ
ਦੁਨਿਆ ਦਾ ਹਰ ਸੁਖ ਵੀ ਦਿੱਤਾ
ਕਦੇ ਪਰਾਂ ਤੈਥੋ ਮੁਖ ਨੀ ਕੀਤਾ
ਤੂੰ ਵੀ “ਹਰਮਨ” ਫਰਜ਼ ਨਿਭਾ
ਬੱਸ ਉਹਦੇ ਦਰ ਤੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਝੁਕਾ
“ਬਾਜਵਾ” ਵੇਹੜੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਚਾ
ਮੰਨੀ ਚੱਲ ਜੋ ਹੈ ਰੱਬ ਦੀ ਰਜਾ
ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )
ਮੈਂ ਨਿਮਾਣਾ ਜਿਹਾ ਬੰਦਾ
ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਮੈਂ ਕਰ ਰਿਹਾ
ਚੰਗੇ ਬੁਰੇ ਦੀ ਪਛਾਨ ਨਹੀ
ਹਰ ਸਕ੍ਸ਼ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਰਿਹਾ
ਲਹਿਰਾਂ ਪੂੱਠੀਆ ਸਮੰਦਰ ਦੀਆਂ
ਕਰ ਕੇ ਹਿਮੱਤ ਫੇਰ ਵੀ ਤਰ ਰਿਹਾ
ਭਾਵੇਂ ਵੱਗਦੀ ਹਨੇਰੀ ਦੁਖਾਂ ਦੀ
ਖੋਲ ਅਖਾਂ ਰਾਹ ਦੇ ਉੱਤੇ ਚਲ ਰਿਹਾ
ਨਾ ਦੇਵੇ ਕੋਈ ਦਗਾ ਕਦੇ ਵੀ
ਹਰ ਵੇਲੇ ਦੁਆ ਇਹ ਕਰ ਰਿਹਾ
ਰੱਬ ਵੀ ਖੜਾ ਹੈ ਨਾਲ ਮੇਰੇ
ਤਾਂਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰ ਰਿਹਾ
ਪਰ ਕਹਿੰਦੇ ਦੁਨਿਆ ਮਤਲਬੀ ਹੈ
ਹਰ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਪੂਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ
ਕੀ ਲੈ ਜਾਣਾ ਜਹਾਨੋ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੇ
ਹਰਮਨ ਸਫ਼ਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ
ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )
ਜਾਦੂ ਇਸ਼ਕ਼ ਦਾ ਸਿਰ ਚੜ ਬੋਲਦਾ
ਚੰਗੇ ਭਲੇ ਨੂੰ ਗਲੀਆਂ ਚ ਰੋਲਦਾ
ਨਵੇ ਬੂਹੇ ਇਮਤਿਹਾਨਾ ਦੇ ਖੋਲਦਾ
ਪੀੜਾ ਸ਼ਹਿ ਕੇ ਵੀ ਮੁਹੋ ਕੁਜ ਨੀ ਬੋਲਦਾ
ਬੰਦਾ ਕੀ ਤੋ ਕੀ ਹੈ ਬੰਨ ਜਾਂਦਾ
ਜਦੋ ਇਸ਼ਕ਼ ਚ ਕਿਸੇ ਦੇ ਪੈ ਜਾਂਦਾ
ਆਖਾਂ ਖੁਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਪਨੇ ਹੈ ਲਈ ਜਾਂਦਾ
ਨਾਲੇ ਫਿਕਰਾਂ ਵਿਚ ਓਹਦੇ ਹੈ ਢਈ ਜਾਂਦਾ
ਫੇਰ ਚੇਤਾ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਹੀ ਰਹਿੰਦਾ
ਬਸ ਸੱਜਣਾ ਦਾ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ
ਇਹ ਇਸ਼ਕ਼ ਤੇ ਉਸ ਜ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ
ਜਿਹਨੂੰ ਪੀ ਕੇ ਆਸ਼ਿਕ਼ ਮਰਦਾ ਨਹੀ
ਨਾਂ ਸੱਜਣਾ ਨੂੰ ਫੇਰ ਛੱਡਿਆ ਜਾਵੇ
ਪੈੜ ਲੱਬਨੋ ਉਹਦੀ ਵੀ ਹੱਟਦਾ ਨਹੀ
ਮੈਂ ਸੁਨਿਆ ਸੀ ਕਿਸੇ ਆਸ਼ਿਕ਼ ਤੋਂ
ਕਹਿੰਦਾ ਉਹਦੇ ਬਿਨਾ ਮੇਰਾ ਸਰਦਾ ਨਹੀ
ਭਾਵੇ ਅੱਖਾ ਤੋਂ ਕੋਹਾ ਦੂਰ ਸਹੀ
ਬਿਨਾ ਮਰਜੀ ਉਹਦੀ “ਬਾਜਵਾ” ਮਰਦਾ ਨਹੀ
ਸਾਰੇ ਦੁਖ ਹੱਸ ਕੇ ਸੇਹ ਲੂੰਗਾ
ਉਹਦਾ ਇਕ ਵੀ ਅੱਥਰੂ ਜਰਦਾ ਨਹੀ
ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਧੂਰੀ ਉਹਦੇ ਬਿਨਾ
ਕਿਉਂ ਇਸ਼ਕ਼ ਸਬਕ ਇਹ ਪੜਦਾ ਨਹੀ
ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )
ਸੋਹਨੀ ਸੂਰਤ ਵੇਖ ਦਿਲ ਸਮਝੋਉਣਾ ਓਖਾ
ਐਂਵੇ ਕਹਿ ਕੇ ਯਾਰ ਬਨੋਉਣਾ ਓਖਾ
ਨਿਤ ਗਾਲੀ ਚ ਗੇੜੇ ਲਾਉਣਾ ਓਖਾ
ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਡੇਰਾ ਪਾਉਣਾ ਓਖਾ
ਦਿਲ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਛੁਪੋਉਣਾ ਓਖਾ
ਕਢ੍ਹ ਤਰੀਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜਤੋਉਣਾ ਓਖਾ
ਕਰੇ ਇਨਕਾਰ ਤੇ ਤਰਲੇ ਪਾਉਣਾ ਓਖਾ
ਸਾਬਿਤ ਕਰ ਕੇ ਇਤਬਾਰ ਕਰਾਉਣਾ ਓਖਾ
ਬਿਨਾ ਵੇਖੇ ਚਿਤ ਟਿਕੋਉਣਾ ਓਖਾ
ਵੇਖ ਦੋ ਪਲ ਛਡ ਕੇ ਜਾਣਾ ਓਖਾ
ਸੱਜਣ ਰੁੱਸੇ ਫੇਰ ਮਾਨੋਉਣਾ ਓਖਾ
ਕੱਲੇਆ ਵਕ਼ਤ ਲੰਘੋਉਣਾ ਓਖਾ
ਨਿਤ ਦੇ ਨਖਰੇ ਪੁਗੋਉਣਾ ਓਖਾ
ਹਰ ਗੱਲ ਤੇ ਇਤਰਾਜ਼ ਜਤੋਉਣਾ ਓਖਾ
ਕਰ ਕੇ ਭੁੱਲ ਬਖ਼ਸ਼ੋਉਣਾ ਓਖਾ
ਝੂਠੀ ਗੱਲ ਤੇ ਪਰਦੇ ਪਾਉਣਾ ਓਖਾ
ਆਸ਼ਿਕ਼ ਤੋ ਕਮਲਾ ਅਖਵੋਉਣਾ ਓਖਾ
ਵਾਂਗ ਝੱਲੇਇਆ ਹਾਲ ਬਾਨੋਉਣਾ ਓਖਾ
ਲਾ ਕੇ ਤੋੜ ਸਿਖਰ ਚਡੋਉਣਾ ਓਖਾ
ਮਿਲਿਆ ਯਾਰ ਵਿਸਾਰ ਭੁਲੋਉਣਾ ਓਖਾ
Bajwa Mustapur 