Bajwa Mustapur

ਜੀ ਕਰੇ ਤੇਰੇ ਗੱਲ ਦਾ ਹਾਰ ਬਣ ਜਾ
ਜੇਹਿੜਾ ਸਜਾਏ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਬਣ ਜਾ

ਬਣ ਚੂੜੀਆਂ ਛੰਣ ਛੰਣ ਕਰਦਾ ਫਿਰਾਂ
ਕਦੇ ਨੱਕ ਦੇ ਕੋਕੇ ਦੀ ਲਿਸ਼੍ਕਾਰ ਬਣ ਜਾ

ਬਣ ਟਿੱਕਾ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚਮਕਾ ਮੈਂ
ਤੇਰੇ ਬੁੱਲਾ ਉੱਤੇ ਹਾੱਸੇ ਦੀ ਫੁਹਾਰ ਬਣ ਜਾ

ਗੁੱਤ ਦਾ ਪਰਾਂਦਾ ਬਣ ਹਵਾ ਵਿਚ ਉੱਡਾ
ਕਾਲਾ ਟਿੱਕਾ ਬਣ ਰੂਪ ਦਾ ਪਹਰੇਦਾਰ ਬਣ ਜਾ

ਬਣ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਕੰਦ ਉੱਤੇ ਲਮਕਾ ਮੈਂ
ਕਰੇ ਗੱਲਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਰਾਜਦਾਰ ਬਣ ਜਾ

ਬਣ ਸੋਚ ਤੇਰੇ ਖਿਆਲਾ ਵਿੱਚ ਘੁਮਦਾ ਰਹਾਂ
ਤੇਰੇ ਮੁਹੋ ਜੇਹਿੜਾ ਹੋਏ ਇਜਹਾਰ ਬਣ ਜਾ

ਹਰ ਵੇਲੇ ਨਾਲ ਰਹੇ “ਬਾਜਵਾ” ਸਾਏ ਵਾੰਗੂ
ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਬਣ ਜਾ

ਕਲਮ – ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )

ਇਸ਼ਕ਼ ਦੀ ਹਾਰ ਵੀ ਮਿੱਠੀ ਯਾਰਾ
ਮਜਾ ਜਿਤ ਦਾ ਵਿਰਲਾ ਹੀ ਆਵੇ

ਇਸ਼ਕ਼ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਪੇ ਜੋ ਥੱਕਿਆ
ਉਹਨੂੰ ਇਸ਼ਕ਼ ਨਾ ਰਾਸ ਕਦੇ ਆਵੇ

ਇਸ਼ਕ਼ ਖਡਾਵੇ ਖੇਡਾ ਉਖੀਆ
ਕੋਈ ਟਿਕ ਨਾ ਮੈਦਾਨ ਚ ਪਾਵੇ

ਬਣ ਸੱਜਣਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਦੀਵਾ
ਭਾਵੇ ਤੇਲ ਸਾਹਾਂ ਦਾ ਜਲਾਵੇ

ਯਾਰ ਨੂੰ ਲੱਬਦੀਆਂ ਆਪ ਗਵਾਚਾ
ਜੱਗ ਕਮਲਾ ਆਖ ਬੁਲਾਵੇ

ਕਰ ਕੇ ਕਾਰੇ ਨਾਚ ਨਚਾਵੇ
ਨੱਚ ਨੱਚ ਕੇ ਦੁਹਾਈਆਂ ਪਾਵੇ

ਜੇ ਇਸ਼ਕ਼ ਨੂੰ ਸਮਝੇ ਰਾਵਾਂ ਚਾਨਣ
ਉਂਜ ਹਨੇਰੇਆ ਚ ਠੋਕਰਾਂ ਖਾਵੇ

ਇਸ਼ਕ਼ ਨੂੰ ਪੜਿਆ ਮੁਰਸ਼ਿਦ ਹੋਇਆ
ਐਂਵੇ ਜਾਨ ਦੀ ਬਾਜੀ ਕਿਉ ਲਾਵੇ

ਬਾਜਵੇਆ ਹਾੱਲੇ ਚੜਾਇਆ ਬੜੀਆਂ
ਕੀ ਪਤਾ ਕਿੱਥੇ ਡਿਗ ਜਾਵੇਂ

ਤੱਕ ਯਾਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੱਜ ਆਪਣਾ
ਉਹੀਓ ਸੱਚਾ ਆਸ਼ਿਕ਼ ਕਹਾਵੇ

ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )

ਬੜਾ ਸਮਝੋਉਣੇ ਹਾਂ ਦਿਲ ਨੂੰ ਕੇ
ਮੁੜ ਮੁੜ ਕੇ ਨਾ ਚੇਤੇ ਕਰਇਆ ਕਰ

ਲੋਕਾ ਦੇ ਤਾਨੇ ਸਹਿਣੇ ਸਿਖ ਲੈ
ਤੂੰ ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਰਇਆ ਕਰ

ਰਾਹ ਸੱਜਣਾ ਵੱਲ ਦੀ ਕੰਡਿਆ ਭਰੀ
ਨਾ ਪੈਰ ਨੰਗੇ ਤੂੰ ਧਰਿਆ ਕਰ

ਵੇਲ ਸਧਰਾਂ ਵਾਲੀ ਵੱਦਦੀ ਜਾਂਦੀ
ਉਹਨੂੰ ਕੁੱਟ ਕੇ ਹੱਥੀ ਫੜਿਆ ਕਰ

ਪਰ ਨਹੀ ਮੰਨਦਾ ਇਹ ਚੰਦਰਾ ਦਿਲ
ਆਖੀਰ ਯਾਦ ਆ ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਏ

ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਦੀ ਯਾਦਾਂ ਅਕਸਰ
ਸਾਡਾ ਦਿਲ ਤੜਪਾ ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਏ

ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )

ਰੱਬਾ ਮਾਫ਼ ਕਰੀ ਮੈਨੂੰ
ਦੁਆ ਹਰ ਰੋਜ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਕੋਈ ਪੁੰਨ ਨਾ ਖੱਟ ਕੇ
ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਗੱਠੜੀ ਭਰਦਾ ਹਾਂ

ਕਿੱਨੇਆ ਦਾ ਹੀ ਬੁਰਾ ਮੰਗਦਾ
ਤੇ ਪਥੱਰ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਦਾ ਹਾਂ

ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਂ ਵੀ ਕਦੇ ਲਿਆ ਨਹੀ
ਬਸ ਲੋਕ ਵਿਖਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਬੂਹੇ ਢੋਏ
ਆਸ ਸੁਵੇਰਇਆ ਦੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

ਚਾਨਣ ਅਪਨੀਆ ਰਾਵਾ ਨੂੰ
ਹੋਰ ਲਈ ਹਨੇਰਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

ਸੁਖਾ ਦੀ ਹੱਲੇ ਵੀ ਥੋੜ ਹੈ
ਨਿਤ ਨਵੀਆਂ ਮੁਰਾਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਸਨ ਕਦੀ ਹਿੱਸੇ ਮੇਰੇ
ਬਾਜਵਾ ਘੁਟ ਸਬਰਾ ਦੇ ਭਰਦਾ ਹਾਂ

ਕਲਾਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )

ਹੋਲ ਪੈਣਗੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਨਿਤ ਤੇਰੇ ਨੀ
ਯਾਦਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਨੇ ਪਾਏ ਜਦੋ ਫੇਰੇ ਨੀ

ਖਾਲੀ ਦਿਸਣੇ ਤੈਨੂੰ ਚਾਰ ਚੁਫੇਰੇ ਨੀ
ਲੱਗੂ ਪਤਾ ਅਪਣੇ ਕੇਹੜੇ ਕੇਹੜੇ ਨੀ

ਅੱਲੇ ਦਿਸਦੇ ਨੇ ਜਖਮ ਤੈਨੂੰ ਜੇਹੜੇ ਨੀ
ਅੱਸੀ ਹੱਥੀ ਆਪ ਨੇ ਉਹ ਸ਼ਹੇੜੇ ਨੀ

ਸੋਚੇ ਪਾਣੀ ਚ ਰੋਡ ਕੇ ਕਿਸ਼ਤੀ ਹਰਮਨ
ਹੱਥ ਕਿਦੇ ਫੜਾਏ ਅੱਸੀ ਬੇੜੇ ਨੀ

ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )

ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਾੱਸੇ ਵੇਖਾਂ ਮੈਂ
 ਹਰ ਕੋਈ ਦੁਖੀ ਹੀ ਦਿਸਦਾ

ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਲਮੇਰੀ ਨਾਂ
 ਜਿਉ ਹਥਾਂ ਚੋ ਰੇਤਾ ਰਿਸਦਾ

ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਵੱਜਦੀਆਂ ਮਾਰਾਂ ਨਾਲ
ਪੱਥਰ ਵੀ ਰੋਜ ਹੀ ਘਿਸਦਾ

ਅੰਬਰੀ ਤਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹਰ ਕੋਈ
 ਪਰ ਟੁੱਟਦਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦਿਸਦਾ

ਦੁਖਾਂ ਵਾਲੀ ਚੱਕੀ ਦੇ ਵਿਚ
 ਹਰ ਵੇਲੇ ਰਹਿੰਦਾ ਪਿਸਦਾ

ਕਰਦਾ ਹਰਮਨ ਮੇਹਨਤ ਬੜੀ
 ਪਰ ਪੱਲਾ ਫੜੇ ਉਹ ਕਿਸਦਾ

ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )

ਕੰਮ ਤੇ ਬੜਾ ਹੀ ਉਖਾ ਸੀ
ਸੰਭਾਲਇਆ ਅੱਸੀ ਮੋਕਾ ਸੀ

ਸਾਥ ਕਿਸੇ ਦਾ ਮਿਲਿਆ ਨਹੀ
ਨਾਲੇ ਪੈਰ ਪੈਰ ਤੇ ਧੋਕਾ ਸੀ

ਮਾਲਕ ਨੇ ਕੀਤੀ ਮੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਸੀ
ਵਾਰ ਵੇਰੀ ਦਾ ਪਇਆ ਹਰ ਫੋਕਾ ਸੀ

ਫੇਰ ਰੁਕਇਆ ਨੀ ਜੋ ਤੁਰਿਆ ਹਰਮਨ
ਓਦ੍ਦਾ ਕਇਆ ਨੇ ਮਾਰਇਆ ਹੋਕਾ ਸੀ

ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )

ਹੀਰਾਂ ਵੀ ਵੇਖਇਆ
ਤਕਦੀਰਾਂ ਵੀ ਵੇਖਇਆ

ਮਗਰੋ ਜੋ ਪਾਟੀਆਂ
ਲੀਰਾਂ ਵੀ ਵੇਖਇਆ

ਕੋਰੇ ਕਾਗਜ ਉੱਤੇ
ਲਕੀਰਾਂ ਵੀ ਵੇਖਇਆ

ਰਹੀਆਂ ਜੋ ਅਧੂਰੀਆਂ
ਤਾਬੀਰਾਂ ਵੀ ਵੇਖਇਆ

ਸਹੀਆਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਂ
ਪੀੜਾਂ ਵੀ ਵੇਖਇਆ

ਰੁਕੀਆਂ ਨਾ ਅਖਾਂ ਚੋ
ਨੀਰਾ ਵੀ ਵੇਖਇਆ

ਹਰਮਨ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਜੋ
ਅਖੀਰਾਂ ਵੀ ਵੇਖਇਆ

ਬਾਜਵੇ ਦੀਆਂ ਲੁੱਟੀਆਂ
ਜਾਗੀਰਾਂ ਵੀ ਵੇਖਇਆ

ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )

ਉਹ ਵਿੱਛਡਣ ਵਿੱਛਡਣ ਕਰਦੀ ਸੀ
ਤੇ ਵਿੱਛਡ ਕੇ ਬੜਾ ਹੀ ਰੋਈ

ਮੈਂ ਵੀ ਨੀ ਚੋਉਂਦਾ ਸੀ ਛੱਡਨਾ
ਜਿੰਦ ਗਮਾਂ ਚ ਐਂਵੇ ਡੁਬੋਈ

ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਕੋਈ ਸੁਨੇਹਾ ਉਸਨੇ
ਖੋਰੇ ਕੇਹੜੀ ਗੱਲ ਲੁਕੋਈ

ਹਰ ਵੇਲੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ
ਕਿਥੇ ਦੂਰ ਜਾ ਉਹ ਖਲੋਈ

ਦਰਦ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਸੀ
ਕਿਉ ਪੀੜਾ ਦੀ ਸਾਥਣ ਹੋਈ

ਬਸ ਲਗਇਆ ਇੰਜ ਹੀ ਬਾਜਵੇ ਨੂੰ
ਰੂਹ ਜਿਸਮ ਤੋ ਵਖਰੀ ਹੋਈ

ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )

ਠਹਿਰੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗਰਾਂ ਅੱਸੀ
ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੜੇ ਰਹੇ

ਅੱਸੀ ਰਾਜੀ ਰਹੇ ਹਰ ਗੱਲ ਉੱਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਨਿੱਕੀ ਜੇਹੀ ਤੇ ਅੜੇ ਰਹੇ

ਅੱਸੀ ਸੁਲਾਹ ਸੂਫੀਆਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ
ਖੋਰੇ ਕੇਹੜੀ ਗੱਲੋ ਉਹ ਲੜੇ ਰਹੇ

ਅੱਸੀ ਨਜਦੀਕੀਆਂ ਚੋਉਂਦੇ ਸੀ
ਪਰ ਫਾਂਸਲੇ ਫੇਰ ਵੀ ਬੜੇ ਰਹੇ

ਅੱਸੀ ਮਿਣਤਾ ਕੀਤੀਆਂ ਬਥੇਰੀਆਂ ਸੀ
ਅਮ੍ਬਰੀ ਲਾਰਇਆ ਦੇ ਝੂਠੇ ਉਹ ਚੜੇ ਰਹੇ

ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਰੁੱਤ ਬਹਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਏ
ਪਰ ਬਾਜਵਾ ਪਤਝੜ ਵਾਂਗੂ ਝੜੇ ਰਹੇ

ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )