Bajwa Mustapur

ਉਹ ਵਿੱਛਡਣ ਵਿੱਛਡਣ ਕਰਦੀ ਸੀ
ਤੇ ਵਿੱਛਡ ਕੇ ਬੜਾ ਹੀ ਰੋਈ

ਮੈਂ ਵੀ ਨੀ ਚੋਉਂਦਾ ਸੀ ਛੱਡਨਾ
ਜਿੰਦ ਗਮਾਂ ਚ ਐਂਵੇ ਡੁਬੋਈ

ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਕੋਈ ਸੁਨੇਹਾ ਉਸਨੇ
ਖੋਰੇ ਕੇਹੜੀ ਗੱਲ ਲੁਕੋਈ

ਹਰ ਵੇਲੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ
ਕਿਥੇ ਦੂਰ ਜਾ ਉਹ ਖਲੋਈ

ਦਰਦ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਸੀ
ਕਿਉ ਪੀੜਾ ਦੀ ਸਾਥਣ ਹੋਈ

ਬਸ ਲਗਇਆ ਇੰਜ ਹੀ ਬਾਜਵੇ ਨੂੰ
ਰੂਹ ਜਿਸਮ ਤੋ ਵਖਰੀ ਹੋਈ

ਕਲਮ :- ਹਰਮਨ ਬਾਜਵਾ ( ਮੁਸਤਾਪੁਰਿਆ )